 |
 |
|
| ادبی |
|
به قرص كامل ماه مي ماند و تا قرص هايش كامل شوند ماه به ماه نان آور دارو خانه ها شديم حرف ندارد حرف ندارد ما صداي خنده ي خود را روي تصويرش گذاشتيم كه شما فكر كنيد خوشبختي افسانه نيست اين دختر يك فرشته است يك فرشته...... ما هم به سازمان بهزيستي سپرديمش براي بال درماني وبعد برج بلند بانك ها را از بالهايش آويزان كرديم كه نتواند به آسمان بر گردد ويزيت دکتر به نام فاميلي بلندمان بلند بلند خنديد و ما از خجالت فيلسوف شديم و گفتيم انسان تنهاست........ انسان تنهاست........ حالا دارد باورمان مي شود كه جزاير تنها و خانواده ي دكتر ارنست حقيقت دارند. |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوازدهم مرداد ۱۳۸۷ساعت 12:17 توسط محمدرضا رستم پور |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| نویسندگان |
|
محمدرضا رستم پور محمد رضا رستم پور |
|
RSS
|